Uitgelichte tafelsetting

De droomtafel van Stephanie Stamatis

< class="a-tab a-tab__collection a-tab--hide " pointer-events: none; aria-label="Collectie" > Collectie

Hoe ziet de ideale eettafel eruit van iemand die haar leven aan de schoonheid wijdt? Serax vroeg het aan de Australische artdirector en set designer Stephanie Stamatis. Haar antwoord: een after partytafel gesatureerd met symbolisme, en gefotografeerd door Marie Wynants.

Kun je jezelf even voorstellen? 

‘Ik ben Stephanie Stamatis, artdirector en set designer. Mijn rol bestaat erin een brug te slaan tussen een merk en het publiek, door beelden te creëren die de boodschap van het merk vertalen. Dat doe ik aan de hand van schoonheid, speelsheid en een vleugje eigenzinnigheid. Ik heb eerst interieurontwerp gestudeerd en zes jaar in die sector gewerkt. Daarna ben ik als freelancer aan de slag gegaan en heb ik mijn vaardigheden toegepast in fotografie. Op twaalf jaar tijd ben ik geëvolueerd richting het luxesegement, waarbij ik mijn persoonlijke stijl en ervaring verwerk in beelden voor merken als Goop, Flamingo Estate, Aesop, Summer Fridays en Kinfolk.’

Jouw dream table oogt bijzonder expressief. Wat was de idee? 

‘Ik wilde me voorstellen dat ik aan tafel zat met kunstenaars die zowel mij als Marie Wynants — de fotografe — hebben geïnspireerd. Zo vroeg ik Marie om een lijst te maken van haar favoriete kunstenaars met wie ze graag diepgaande gesprekken zou voeren, en maakte ik mijn eigen lijst. Vervolgens heb ik kunstenaars gekozen wiens werk iconische beelden bevat die ik kon vertalen naar al even iconische foto’s. Zo kwamen we uit bij Wolfgang Tillmans, Peter Fischli & David Weiss, Irving Penn, David Lynch, Dionysos en Marina Abramović.’

Dus elk beeld is geïnspireerd op het werk van een kunstenaar. Vertel me over het ei op de rauwe steak. ‘

Dat beeld is geïnspireerd op het werk van fotograaf Irving Penn. Hij was een meester van het stilleven en heeft me altijd al sterk beïnvloed. Ik bewonder hoe hij objecten fotografeerde in hun puurste vorm in een kale studio-opstelling. Het geniale zit hem in de imperfectie en de manier waarop hij de iconische waarde van elk object naar boven wist te halen. In mijn werk probeer ik objecten op dezelfde manier te benaderen.’

Een vraag aan Marie: Beschrijf de schoonheid van een sigarettenpeuk.

Marie: ‘Ik ben geobsedeerd door het evenwicht tussen melancholie, verval en het macabere. Een sigarettenpeuk belichaamt dat allemaal. Het is het einde van iets. Het is afval. Het is iets dat net nog leefde en warm was. Een sigaret kan ordinair zijn, maar soms ook vreemd elegant. Die spanning tussen het vieze en het mooie, tussen iets levenloos en iets stijlvols, dáár zit voor mij de poëzie.’

Naast sigarettenpeuken en pillen doet de sfeer denken aan de oude vanitas-stillevens van eeuwen geleden. 

‘Ik ben sterk geïnspireerd door historische stillevens en hun symboliek. De Nederlandse en Italiaanse meesters verstopten verborgen betekenissen in hun schilderijen — eieren voor vruchtbaarheid, vlinders voor sterfelijkheid. Op dezelfde manier wend ik objecten aan die voor mij een zekere betekenis hebben. Ik hou van het idee dat er meer schuilt achter wat je ziet. Voorbij de schoonheid van het beeld schuilt sterfelijkheid, angst, vergankelijkheid en liefde.’

Marie, ik heb het gevoel dat jij en Stephanie echt genoten hebben van deze shoot.

Marie: ‘Stephanie heeft een uitzonderlijk instinct voor objecten. Haar blik is niet die van een gewoon persoon, maar die van een beeldhouwer. Ze werkt rechtstreeks met de objecten op tafel, puur geleid door intuïtie. In één minuut voegt ze enkele elementen samen en plots verschijnt er iets sculpturaals en poëtisch voor je. Haar esthetiek is zacht en romantisch, de mijne eerder melancholisch en donker. Dat contrast maakte het samenwerken met haar een absoluut plezier.’

Waarom koos je voor het servies van Sergio Herman voor Serax?

Stephanie: ‘Ik koos voor de witte borden uit de Silhouette-collectie van Sergio Herman omdat ze een prachtig leeg canvas vormen waarop ik mijn verhalen kan vertellen. Sergio’s borden zijn rustig en elegant, zonder te veel afleidende elementen. Tegelijk hebben ze verfijnde contouren, waardoor ze net genoeg karakter krijgen.’

Je dream table lijkt op een afterparty. Waarom is dat? 

‘Deze dreamtable toont het moment waarop de tafel haar doel heeft vervuld en dus al rijkelijk gebruikt is. Ik hou niet van te nette, gedekte tafels: ze voelen vaak geënsceneerd aan. Zodra een tafel gebruikt is, krijgt ze iets menselijks, iets echts. Mijn droomtafel draait dus niet om een perfecte styling, maar om de sporen van een mooi moment.'

Marie: ‘Op het moment dat alles te netjes wordt, verdwijnt de spanning. Perfectie voelt levenloos aan. Netheid is controle; rommel is leven.’