Atelierbezoek
Een kijkje in de wereld van Maurice Harris
Sinds de oprichting van zijn bloemschikstudio Bloom & Plume in 2010 heeft de in Los Angeles gevestigde bloemkunstenaar Maurice Harris een indrukwekkende klantenlijst opgebouwd binnen de mode-, luxe- en entertainmentwereld. Tot zijn opdrachtgevers behoren onder meer Louis Vuitton, The Row, Dior, Nike en Dolce & Gabbana. Zijn werk was te zien in MOCA en LACMA, zijn woorden werden genoteerd in W Magazine en The New York Times, zijn onmiskenbare charme geprojecteerd op het televisiescherm. Daarnaast ontwierp hij de bloemschikkingen voor Beyoncé’s visuele album Black Is King uit 2020.
Je cv leest inmiddels als een celebrity guestlist, maar je groeide op in het voor velen onbekende Stockton, Californië. Hoe was dat?
“Stockton is ietwat een uithoek van Californië. Het ligt landinwaarts, op ongeveer 45 minuten van Sacramento, en ziet eruit als een modale Amerikaanse buitenwijk. Ons gezin verhuisde erheen omdat mijn vader, een baptistische dominee, er een kerk begon. Terwijl Stockton zo’n gewone plek is, werd al op jonge leeftijd duidelijk dat er aan mij iets heel ongewoons was. Op een bepaalde manier heeft die plaats me geleerd de ruimte gegeven om me te onderscheiden.”
Was je creativiteit al op jonge leeftijd zichtbaar?
“Toen ik zeven was, herschikte ik thuis al de meubels. Ik was voortdurend op zoek naar de ultieme schoonheid met de beperkte middelen die ons gezin had. Ik wilde dat alles in huis meer ontworpen en uitnodigend zou uitzien. Ik was geïnteresseerd in mode en studeerde later kunst, maar bloemen waren een constante aanwezige. Zo maakte ik bijvoorbeeld bloemstukken voor mijn leraar, of hielp ik mijn vader wanneer hij mijn moeder een boeket wilde geven.”
Hoe reageerden je ouders op een zoon die met bloemen bezig was?
“Onlangs vroeg ik mijn moeder hoe ik als kind was en ze zei dat ze nu eindelijk begrijpt dat ik altijd ontzettend vastberaden ben geweest. Als ik iets in mijn hoofd had, dan moest dat gebeuren en trok ik me niets aan van de gevolgen. Ook was ik al op jonge leeftijd een uitgesproken, larger-than-life persoon. Doordat mijn moeder opgroeide met een broer als een muzikaal wonderkind, was ze niet verbaasd door mijn gedrag. Ze zag een parallel. Mijn excentriciteit heeft haar daardoor niet verontrust. Mijn vader zag het anders. Zijn standpunt was dat zijn zoon een duidelijk talent had en dat je niet moet tornen aan een gave van God.”
Waar komt je liefde voor bloemen vandaan?
“Mijn grootmoeder. Ze hield van drie dingen: mode, bloemen en God. (lacht) Ze was elegant, theatraal, glamoureus en totaal over the top. Ik was geobsedeerd door haar. Maar belangrijker: ze gaf me wegwijs hoe je je eigen weg kunt banen. Als ik nu terugkijk, begrijp ik dat er in haar leven een spanning heerste tussen haar extravagantie en haar verantwoordelijkheden als moeder van acht kinderen en een echtgenoot. Hoewel haar gezin het grootste deel van haar tijd in beslag nam, ze vond altijd een manier om haar eigen ding te doen. Als ze in een andere tijd en omgeving had geleefd, zou ze een gevestigde kunstenaar zijn geworden.”
Hoe is je carrière zo snel opgebloeid?
“Na mijn studie bevond ik me op een vreemd kruispunt van banen en nieuwe uitdagingen. Ik worstelde ermee om mijn creativiteit te vertalen naar een carrière toen een vriend me plotseling voorstelde aan modeontwerper Jenni Kayne. Ze vroeg me om een prijsje te maken voor haar etalages en zei dat ze als wederdienst me zou voorstellen aan andere potentiële klanten. Ze hield haar woord. De eerste grote kansen kwamen via haar op mijn pad. Vervolgens wist ik nog meer klanten aan te trekken door iedere keer perfect werk af te leveren. Mijn werkethiek is mijn grootste onderscheidende factor. Dat geldt voor veel gevestigde kunstenaars. Kijk naar Beyoncé. Ze vertrouwt niet alleen op haar talent, ze werkt ontzettend hard.”
Je omschrijft je stijl als ‘natural opulence’. Wat is het verschil met simpelweg ‘groot en uitbundig’?
“Opulentie kan heel gemakkelijk protserig worden, en ik geef toe dat ik in de kern een protserige persoon ben. (lacht) Ik werk hard om dat te temperen. Als er te veel peper in een gerecht zit, kun je het eten namelijk niet meer proeven. Dus schaal ik dingen terug tot het beeld natuurlijk aanvoelt. Ik houd ook erg van gebogen en vreemde bloemen. Dat is voor mij ook natural opulence: alles wat afwijkt van het gewone, zoals een boom die niet recht groeit. Ik ben aangetrokken tot dingen die een beetje vreemd zijn, net als ik.”
Hoe begin je aan een bloemstuk?
“Meestal ga ik naar de markt en laat me leiden, soms door een kleur, soms door iets anders. Ik vind alles mooi en probeer iedere bloem te doen schitteren. Wanneer een bloem té vanzelfsprekend mooi is, laat ik haar liggen. Dat is te gemakkelijk. Verder kies ik vaak voor vergeten bloemen. Als zwarte, homoseksuele man word je ook vaak over het hoofd gezien. Dat projecteer ik op de bloemen. Wanneer ik zo’n bloem zie, denk ik: ‘Ik geef je een mooi thuis.’ Ik wil bewijzen dat ze waarde heeft.”
Onlangs debuteerde je als ontwerper met CAMEO IN&OUT, een vazencollectie voor Serax waarin je eigen cameo (portret gegraveerd in steen) centraal staat. Hoe is dat ontstaan?
“Ik hou van dingen creëren die niet lijken wat ze werkelijk zijn. Toen ik ongeveer 22 was, ging ik op stap met een vriend en kwamen we een stand tegen waar je in minder dan een minuut je silhouet kon laten uitknippen, een soort cameo dus. Het interesseerde me niet echt, maar mijn vriend vond het leuk. De cameo belandde uiteindelijk op de koelkast. Jaren later, toen ik mijn merk Bloom and Plume aan het ontwikkelen was, werd die cameo mijn logo. Enige tijd later begonnen we met het logo wat te spelen en na te denken over nieuwe mogelijkheden. Op een bepaald moment dachten we: wat als de cameo een vaas wordt? En nu zijn we hier. De collectie bestaat uit twee vormen: ‘Out’, waarbij het gezicht in profiel naar buiten uitsteekt, en ‘In’, waarbij het gezicht omgekeerd in het glas uitgesneden is.”
Welke bloemen zijn volgens jou oververtegenwoordigd in boeketten?
“Rode rozen hebben een pauze nodig. Zeker wanneer ze alleen staan. Ik hou niet van de stereotiepe roos. Er bestaan zoveel variëteiten, waarvan sommige nauwelijks nog op een roos lijken. Kies liever voor een Quicksand-roos bijvoorbeeld. De rode roos is als een tomaat. Je kunt ze het hele jaar door krijgen, maar ze zijn alleen echt goed in het seizoen.”
Tot slot: heb je een professionele tip voor wie zelf een bloemstuk wil maken?
“Wees geduldig! Iedereen denkt dat je dingen onmiddellijk moet kunnen. Ons ego staat ons niet toe om te falen, maar je moet jezelf een leercurve gunnen. Knip de steel ook niet meteen te kort. Knip beetje bij beetje tot hij goed is. Let op de verhoudingen. Neem de tijd. Zie het zo: ‘de kip heeft tijd nodig om te marineren.’”(lacht)
